Fresco Fotografie » documentair familiefotograaf

2015 – Een bewogen jaar

De afgelopen weken heb ik jaaroverzicht na jaaroverzicht langs zien komen, met allemaal mooie dingen. Prachtige families, gezinsuitbreidingen met baby’tjes, hondjes of een kitten, verhuizingen, mensen die zich op persoonlijk vlak hebben ontwikkeld en dat graag laten zien. Op zakelijk vlak heb ik prachtige bruiloften, familiesessies en workshops de revue zien passeren. Het is voor heel veel mensen een goed jaar geweest, en dat is mooi om te zien.

En bij mij?

Mijn bedrijf is het afgelopen jaar gegroeid. Ik heb een heleboel gefotografeerd, en tot op de dag van vandaag ben ik mijn klanten ongelooflijk dankbaar voor hun vertrouwen. Herinneringen maken voor mensen – hoe mooi en bijzonder is het als je dat voor iemand mag doen? Bovendien krijg ik er nog energie van ook!

Voor mij persoonlijk is 2015 een donker jaar geweest. Na het wegvallen van mijn man Johan in 2014 heb ik me in een soort waas door het eerste jaar heen geslagen. Ik had de illusie dat ik alles wel op de rit had en dat we het gewoon gingen redden. Helaas, het tweede jaar was een heel stuk zwaarder dan ik had vermoed. Net of de verdoving is uitgewerkt, en je ineens weer alles voelt. Zeer pittige tijden. Daar bovenop gaat het met de gezondheid van Dennis niet goed, dit vraagt veel tijd en aandacht.

Ik heb daarom besloten het komende jaar geen bruiloften aan te nemen. Logistiek zijn ze erg lastig te plannen in mijn gezinssituatie.
Maar wat blijf ik wel doen?

 

Ik ga in 2016 alleen nog families fotograferen.

Gezinnen in allerlei samenstellingen. Gezinnen met een papa en een mama, twee papa’s, twee mama’s, een éénoudergezin, gezinnen met 1 kind of met 6, het maakt mij allemaal niet uit. Elk gezin is namelijk bijzonder en verdient het om prachtige herinneringen op beeld te hebben. Korte of lange sessies, het kan allebei.

Ik doe dat op mijn eigen manier: documentair.

Dat betekent dat ik vastleg wat er gebeurt. Daarbij geldt: hoe gewoner hoe mooier. Ik ben niet op zoek naar het mooie plaatje. Ik wil juist dat jullie beelden krijgen waarvan jullie kinderen over 15 jaar zeggen “oh kijk pap, ik weet nog dat mama ’s avonds bij me in bed klom om voor te lezen”, “oh mam, weet je nog, op dat pleintje kon ik voor het eerst zelf fietsen”, of “ik ben zo blij dat ik een foto heb van hoe ik als een aapje op je rug zit. Mijn zoontje doet nu precies hetzelfde”. Herinneringen van onschatbare waarde. Mag ik dit jaar bij jullie herinneringen komen maken?

 

herinneringen aan leren fietsen

herinneringen voorlezenday in the life

BEKIJKmijnportfolio DEELOP Facebook Tweetop twitter Pin oppinterest STUUReen e-mail